Hoe je herkent dat iemand je grenzen overschrijdt

(En het is niet wat je verwacht)

Een paar jaar geleden werkte ik in een echt mannenbedrijf. Ik was één van de weinige vrouwen op kantoor.

Elke middag ruimde ik de keuken op. Of mijn vrouwelijke collega deed het. De rest liet alles staan. Op een dag vroeg ik in de werkplaats: ‘Zouden jullie in elk geval je eigen kopje in de vaatwasser willen zetten?’ Daar stonden ze. Grote mannen. Armen over elkaar. ‘Daar zijn jullie toch voor?’
Ik voelde irritatie. En boosheid. Hallo? Ik legde uit dat wij geen schoonmaakploeg zijn. Dat het een gezamenlijke verantwoordelijkheid is. Een deel deed het daarna netjes. Een ander deel keek stoïcijns de andere kant op.

Dus ik besloot: ik stop ermee.

Binnen een paar dagen lag het aanrecht vol. Kopjes. Borden. Schimmel (vraag me niet hoe).
Na een tijdje dacht ik: ‘laat ook maar. Ik ruim het wel op. Ach, oude generatie. Iemand moet het doen.’

Voel je wat hier gebeurt? Ik voelde irritatie. En tegelijk praatte ik hun gedrag goed. Dat is vaak het eerste signaal dat iemand over je grens gaat. Dat je verklaringen zoekt en excuses maakt voor hun gedrag.

Grenzen overschrijden gebeurt vaak klein

We denken vaak: een grens is pas overschreden als iets heftig is. Maar meestal begint het klein.

Zoals in die relatie waarin mijn partner ’s nachts mijn vinger gebruikte om mijn telefoon te ontgrendelen. Terwijl ik sliep, las hij al mijn berichten en keek wie mij volgde op social media. Dat voelde heel naar.

En toch praatte ik zijn gedrag goed: Hij is jaloers. Hij heeft er zelf ook last van. Of misschien nog wel meer. Hij zit in therapie en straks wordt dit beter.
Laat ik hem geruststellen.

Vooral als je empathisch bent, kun je je goed verplaatsen in anderen. Een mooie eigenschap. Maar hoe ben je empathisch en bewaak je toch je eigen grenzen?

Onderzoek van psycholoog Brené Brown laat zien dat duidelijke grenzen juist een voorwaarde zijn voor gezonde verbinding. Mensen met heldere grenzen voelen zich minder uitgeput en ervaren meer respect in relaties.

“Als hij me slaat, dan ga ik weg.”

Een vriendin van mij zat in een relatie met een controlerende man. Beledigingen. Controle. Manipulatie.

Ze zei: “Als hij me slaat, dan ben ik weg.” Toen dat gebeurde, bleef ze.

Waarom?
Omdat je grenzen opschuiven als iemand er vaak overheen gaat. Dat heet ook wel boundary erosion. Je went aan wat eerst niet oké voelde.

Onderzoek naar relationele dynamiek laat zien dat herhaald grensoverschrijdend gedrag je stresssysteem ontregelt. Je gaat twijfelen aan jezelf. Je gevoel vervaagt.

En precies dát maakt het zo lastig.

Twijfel je? Stel jezelf deze vragen:

Je lijf liegt niet. Je hoofd wel. Dat verzint verhalen om de harmonie te bewaren.

Waarom grenzen aangeven zo lastig voelt

Misschien leerde je vroeger dat jij je moest aanpassen om de sfeer goed te houden. Dat jij degene was die het oploste.

Heel eerlijk? Ik vind het zelf ook lastig om mijn grenzen aan te geven. Echt.
Ik laat mensen vaak te ver gaan. En ik vind het dan moeilijk om er iets van te zeggen en naar mijn idee iemand af te wijzen. Ik heb dan het gevoel dat ik iemand pijn doe. En dat voelt ook niet goed.

Toch voel ik dat het belangrijk is om dichtbij mezelf te blijven. En toch mijn grenzen uit te spreken op een milde manier, die bij mij past.
Ik ben reuze benieuwd of jij dit herkent. 

Wil je hiermee aan de slag?

Tijdens een outdoor coaching wandelen we in de natuur. Door te bewegen kom je sneller bij je onderbewuste. Je ziet patronen die je eerder miste.

Je hoeft het niet alleen te doen.

Wil je meer weten? Of heb je vragen? Stuur me dan een berichtje: 06 – 82040418.