Doe niet zo ongezellig

Hoe jij je grenzen bewaakt onder sociale druk

Wie herkent dit?

Je neemt je voor om geen suiker meer te eten. Dan sta je op een verjaardag en de gastvrouw vraagt: ‘Wat voor taart wil jij, Appelkruimel of monchou?’
Het klinkt heerlijk, maar jij wilt echt niet: ‘Ik hoef geen taart, dank je wel.’
‘Ben je bang dat je te dik wordt? Jij kan dat wel hebben hoor. Ik heb deze taart juist bij Bakkerij Lindeboom gehaald. Straks blijf ik ermee zitten.’

Wat doe je? Neem je toch een stuk om de sfeer goed te houden?
Of blijf je bij je keuze?
Wat je ook kiest, het voelt niet helemaal prettig.

Of deze. Je bent op een feestje en jij drinkt geen alcohol.
‘Ik haal nog een rondje, wat drink jij?’
‘Doe maar spa rood.’
‘Ach, doe niet zo ongezellig! Drink lekker een wijntje.’
Even later nip je als enige nuchtere aan je spa rood. De groep wordt luidruchtiger. Inderdaad, het voelt nu ongezellig. Want jij staat nu toch buiten de groep.
Of je drinkt toch mee, omdat je niet lastig wilt doen.

Dit speelt trouwens niet alleen bij eten en drinken, ook bij zelfontwikkeling hoor je opmerkingen als:
‘Dat vind ik echt overdreven.’ ‘Tegenwoordig loopt iedereen bij een psycholoog.’

Ik op een feestje terwijl ik taart afsla. Deze foto is gemaakt met Ai, cool he?

Wat gebeurt hier echt?

In dit soort situaties speelt sociale druk. Onderzoek laat zien dat we ons gedrag sterk aanpassen aan de groep. Want we willen erbij horen. Afwijzing activeert zelfs dezelfde hersengebieden als fysieke pijn. Dus geen wonder dat het ongemakkelijk voelt.

Daarnaast werkt er nog iets anders: projectie.
De ander voelt zich prettiger als jij hetzelfde doet. Die heeft dan minder schuldgevoel. Minder confrontatie met hun eigen keuze.

Maar jouw lichaam is van jou. Jouw grenzen zijn van jou. En daar hoef je geen toestemming voor te vragen.

Kortom: je mag gewoon je eigen grenzen bewaken. Niemand kan jou dwingen om andere keuzes te maken dan waar jij zelf achter staat. Wil je weten hoe je merkt dat iemand over je grens gaat? Dat lees je in mijn vorige blog.

Grenzen aangeven zonder gedoe: een simpel stappenplan

Je hoeft geen grote speeches te houden. Houd het klein en duidelijk.

Stap 1 – Weet wat je wilt

Formuleer vooraf je keuze, want hoe helderder jij bent, hoe rustiger je reageert.

Stap 2 – Werk met ‘als… dan’

Bereid je voor met als… dan scenario’s:

Je hoeft geen lange uitleg te geven, want herhalen werkt vaak beter dan verdedigen.

Stap 3 – Kondig het aan

Dat scheelt energie en voorkomt gedoe op het moment zelf.

‘Vanaf nu maak ik gezondere keuzes, dus voor mij geen taart zaterdag.’
‘Ik ben gestopt met drinken, fijn als jullie daar rekening mee houden.’

Stap 4 – Blijf vriendelijk, maar stevig

Je glimlacht. Je blijft rustig.
Geen discussie of uitlegmarathon. Een simpele ‘Nee, dank je’ is genoeg.

Bij de juiste mensen, mag jij jezelf zijn

Nieuwe gewoonten vragen oefening

Wat als het toch ongemakkelijk voelt? Dat gevoel zegt niet dat je iets fout doet. Het zegt dat je uit je oude patroon stapt.

Nieuwe gewoonten vragen herhaling. Onderzoek naar gedragsverandering laat zien dat kleine, consequente acties uiteindelijk automatisch gedrag vormen. Niet motivatie, maar herhaling maakt het verschil. Grenzen aangeven heeft alles te maken met gewoontes. Oude patronen, zoals pleasen, meedoen, geen gedoe willen, zitten diep. Gedragsonderzoek laat zien dat nieuw gedrag vooral ontstaat door herhaling in kleine stappen. Niet door wilskracht alleen.

Elke keer dat jij rustig ‘nee’ zegt, versterk je dat nieuwe patroon. Je brein leert: dit is veilig. Dit past bij mij.

Wil je hiermee aan de slag? Lees dan ook mijn blogs over het ontwikkelen van goede gewoonten. Daar neem ik je stap voor stap mee in hoe je nieuwe patronen opbouwt die echt bij jou passen.

Laat elkaar in elkaars waarde

Mijn ervaring?
Wie veel commentaar geeft, worstelt vaak zelf. Mensen die volledig achter hun keuzes staan, roepen jou niet ter verantwoording. Mensen die stevig achter hun eigen keuzes staan, vallen jou niet aan.

En andersom geldt hetzelfde.
Je hoeft niemand te overtuigen van jouw manier van leven.
Iedereen loopt zijn eigen pad.

Mijn eigen ervaring

Geloof mij, vroeger voelde ik vaak de drang om me te verantwoorden. Waarom ik geen vlees eet. Waarom ik geen taart hoef. Waarom ik niet drink. Ik nam soms een glas wijn aan en liet het ergens staan. Gewoon om van het gezeur af te zijn.

Nu niet meer.
Mensen weten hoe ik leef. En als ik een keer wél iets neem, krijg ik juist verbaasde blikken.

Grenzen aangeven wordt makkelijker als je het vaker doet. En heel eerlijk: ik vind het nog steeds weleens lastig.

Onthoud dit

Je mag kiezen voor wat goed voelt voor jou.
Zonder uitleg. Zonder verdediging.

Ik ben benieuwd: herken je dit? Vind je het lastig om je grenzen te bewaken onder sociale druk?

Aan de slag?

Met yoga, coaching en mijn traject als outdoor life coach werk je aan gezonde gewoonten en duidelijke grenzen. Praktisch en stap voor stap, zodat het echt bij jou past. Ik help mannen en vrouwen die sterker willen staan in hun keuzes, gezondheid en relaties.

Wil je daarmee aan de slag? Kijk dan bij mijn aanbod voor outdoor life coaching of stuur me een bericht.